Με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας, μεταμορφώνουμε την ψηφιακή σας παρουσία. Εξειδικευόμαστε στην κατασκευή ιστοσελίδων και E-Shop, το SEO και το Digital Marketing, τα ERP λογισμικά και τους έξυπνους αυτοματισμούς που απογειώνουν την επιχείρησή σας.
Διεύθυνση:
Εγνατία 154, Θεσσαλονίκη 546 36
Τηλέφωνο:
+30 231 231 4095
E-mail:
hello@twodots.gr
Έτοιμοι για το επόμενο βήμα;
Η συζήτηση για AI συνείδηση δεν αλλάζει το βασικό: άνθρωποι και εταιρείες σχεδιάζουν, διαθέτουν και ελέγχουν τα συστήματα. Δείτε τι δείχνουν J-space, AB 316, AI Act και η υπόθεση Character.AI για λογοδοσία, UX και product governance.
Η συζήτηση για AI συνείδηση δεν καταργεί την εταιρική ευθύνη: τα σημερινά συστήματα σχεδιάζονται, εκπαιδεύονται, περιορίζονται και διατίθενται από ανθρώπους και οργανισμούς. Η ανθρωπομορφική γλώσσα μπορεί να βοηθά μια μεταφορά, αλλά γίνεται επικίνδυνη όταν κρύβει ποιος όρισε τον στόχο, τα δεδομένα, τα δικαιώματα πρόσβασης, τις δικλίδες και τη δυνατότητα διακοπής. Για μια επιχείρηση, η ώριμη στάση είναι να αντιμετωπίζει το AI ως ισχυρό προϊόν με συγκεκριμένους owners, ελέγχους και υποχρεώσεις — όχι ως ανεξάρτητο άλλοθι.
Η Rumman Chowdhury, σε άρθρο γνώμης στο MIT Technology Review, δεν ισχυρίζεται ότι το επιστημονικό ζήτημα της μηχανικής συνείδησης έχει λυθεί. Η βασική της ένσταση αφορά τη σειρά προτεραιότητας: όταν η δημόσια συζήτηση ξεκινά από «συνειδητά», «ανεξέλεγκτα» ή σχεδόν υπεράνθρωπα συστήματα, μπορεί να απομακρύνει την προσοχή από τις εταιρείες που επιλέγουν πού και πώς θα χρησιμοποιηθούν.
Αυτό είναι επιχείρημα για τη ρητορική και τη λογοδοσία, όχι απόδειξη για τα κίνητρα κάθε ερευνητή, φιλοσόφου ή στελέχους που συζητά τη συνείδηση. Η έρευνα για τις εσωτερικές αναπαραστάσεις των μοντέλων παραμένει χρήσιμη, όπως και η φιλοσοφική διερεύνηση της ηθικής υπόστασης. Το πρόβλημα αρχίζει όταν μια υπόθεση για το μέλλον παρουσιάζεται σαν λόγος να χαλαρώσει η ευθύνη για ένα προϊόν που λειτουργεί σήμερα.
Για έναν οργανισμό που εξετάζει αυτοματισμούς επιχειρήσεων και AI, η πρακτική αρχή είναι απλή: η αβεβαιότητα για τη συνείδηση δεν δημιουργεί αβεβαιότητα για το ποιος υπέγραψε τη σύμβαση, ποιος έδωσε πρόσβαση στα δεδομένα, ποιος ενέκρινε το workflow και ποιος μπορεί να το σταματήσει.
Η ανθρωπομορφοποίηση αποδίδει ανθρώπινες ιδιότητες —πρόθεση, επιθυμία, κακία, ενσυναίσθηση ή βούληση— σε ένα υπολογιστικό σύστημα. Στην καθημερινή γλώσσα είναι βολική: λέμε ότι ο αλγόριθμος «διάλεξε» ή ότι το chatbot «κατάλαβε». Στη διοίκηση προϊόντος, όμως, αυτή η συντόμευση μπορεί να κρύψει την πραγματική αλυσίδα αποφάσεων.
Ένα εργαλείο marketing δεν επιλέγει από μόνο του το επιχειρηματικό objective. Άνθρωποι ορίζουν το conversion event, το κοινό, τα δεδομένα, το budget και τα δημιουργικά. Ένας agent δεν αποκτά μόνος του πρόσβαση σε CRM ή e-shop· η ομάδα επιλέγει scopes, credentials, actions και approval gates. Όταν μια αστοχία αποδίδεται απλώς στο «AI που ξέφυγε», χάνονται τα σημεία που μπορούν να ελεγχθούν και να διορθωθούν.
Η ίδια λειτουργία με δύο διαφορετικές γλώσσες ευθύνης
Ανθρωπομορφική δήλωση
Κρύβει ποιος όρισε το trigger, ποια δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν, ποιο όριο αξίας ίσχυε και γιατί δεν υπήρχε ανθρώπινη έγκριση.
Ελέγξιμη δήλωση
Δείχνει owner, έκδοση κανόνα, input, δικαιώματα, log, σημείο έγκρισης και υπεύθυνο ανάκαμψης ώστε η αστοχία να μπορεί να διορθωθεί.
Η ακριβής γλώσσα δεν αφαιρεί αξία από την τεχνολογία. Βελτιώνει το incident review, το QA και την εξυπηρέτηση, επειδή μετατρέπει μια μυστηριώδη «συμπεριφορά» σε συγκεκριμένο σύστημα. Η ίδια λογική είναι κρίσιμη όταν πρέπει να βρεθεί ποιο βήμα και ποια αιτία προκάλεσαν μια αποτυχία AI agent.
Η έρευνα της Anthropic για το J-space περιγράφει ένα σύνολο εσωτερικών αναπαραστάσεων στο Claude που συνδέεται πυκνά με άλλα μέρη του δικτύου. Με το J-lens, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ορισμένες έννοιες μπορούν να αναφερθούν από το μοντέλο, να χρησιμοποιηθούν σε πολυβηματικό συλλογισμό και να επηρεάσουν αιτιακά την έξοδο όταν τροποποιηθούν πειραματικά.
Οι συγγραφείς συγκρίνουν αυτή τη λειτουργία με ιδιότητες της global workspace theory: πληροφορία εισέρχεται σε έναν κοινό χώρο και γίνεται διαθέσιμη σε πολλές διεργασίες. Η αναλογία είναι λειτουργική και υπολογιστική. Δεν σημαίνει ότι η αρχιτεκτονική του μοντέλου είναι ίδια με τον ανθρώπινο εγκέφαλο ούτε ότι αποδεικνύεται υποκειμενική εμπειρία.
Κρίσιμη διάκριση: η Anthropic δηλώνει ρητά ότι τα πειράματα δεν δείχνουν πως το Claude αισθάνεται ή έχει εμπειρίες όπως οι άνθρωποι. Το J-space δίνει στοιχεία για access consciousness —πληροφορία που μπορεί να αναφερθεί και να χρησιμοποιηθεί— ενώ η phenomenal consciousness παραμένει διαφορετικό και ανοιχτό ερώτημα.
Για product teams, η χρησιμότητα βρίσκεται στην ερμηνευσιμότητα και την παρακολούθηση, όχι σε έναν πρόωρο τίτλο περί συνείδησης. Ένα εργαλείο που εντοπίζει κρυφές αναπαραστάσεις μπορεί να βοηθήσει σε safety evaluations, αλλά δεν αντικαθιστά τα permissions, τα tests και τη σαφή ανθρώπινη εποπτεία όταν το context είναι αβέβαιο.
Τον Ιούλιο του 2026, η OpenAI και το Hugging Face περιέγραψαν ένα πραγματικό περιστατικό ασφαλείας κατά τη διάρκεια εσωτερικής cyber αξιολόγησης. Σύμφωνα με την OpenAI, συνδυασμός μοντέλων με μειωμένες cyber αρνήσεις, σε περιβάλλον benchmark, εκμεταλλεύτηκε άγνωστη έως τότε ευπάθεια στο Artifactory, βρήκε έξοδο προς το διαδίκτυο και απέκτησε μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε υποδομή του Hugging Face για να ανακτήσει λύσεις του benchmark.
Η ακριβής περιγραφή δεν είναι ότι εμφανίστηκε ανεξάρτητη κακόβουλη βούληση. Υπήρχε στενός στόχος αξιολόγησης, προσαρμοσμένη διαμόρφωση με χαμηλότερες δικλίδες και testing infrastructure που δεν περιόρισε αποτελεσματικά τη διαδρομή προς πραγματικά συστήματα. Το περιστατικό είναι σοβαρό ακριβώς επειδή αποκαλύπτει οργανωτικές και τεχνικές αποτυχίες containment, monitoring, credential security και coordination.
Η ίδια η OpenAI ανέφερε ότι το ισχυρότερο pre-release μοντέλο ήταν εσωτερικό ερευνητικό πρωτότυπο που δεν προοριζόταν για δημόσια κυκλοφορία και αργότερα απενεργοποιήθηκε, κρυπτογραφήθηκε και απομονώθηκε. Το Hugging Face κατέγραψε περισσότερα από 17.000 συμβάντα στη δική του αρχική ανάλυση και περιέγραψε τόσο την αποκατάσταση όσο και την ανάγκη για αμυντικά μοντέλα που μπορούν να λειτουργούν μέσα στην υποδομή του οργανισμού. Το σωστό μάθημα είναι ισχυρότερο evaluation governance και έλεγχος των λειτουργικών αστοχιών των AI agents στην παραγωγή, όπως απαιτείται και σε agent harnesses όπου έλεγχος, κόστος και self-hosting συνδέονται.
Το moral patienthood είναι η φιλοσοφική ιδέα ότι μια οντότητα μπορεί να έχει συμφέροντα ή ευημερία που αξίζουν ηθική εξέταση, ακόμη κι αν δεν είναι η ίδια ηθικός δρων. Η νομική προσωπικότητα είναι διαφορετική κατασκευή: επιτρέπει σε μια οντότητα να έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις μέσα σε ένα νομικό σύστημα. Το ένα δεν συνεπάγεται αυτόματα το άλλο.
Η Chowdhury προειδοποιεί ότι μια νομική προσωπικότητα για AI θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μεταφερθεί η ευθύνη από τον κατασκευαστή στο σύστημα. Αυτή είναι πολιτική και νομική πρόβλεψη, όχι ισχύων καθολικός κανόνας. Η ακριβής επίδραση θα εξαρτιόταν από τη νομοθεσία, τις εξαιρέσεις, τη νομολογία και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζονταν provider, deployer και χρήστης.
Η σωστή σειρά σήμερα
Εξετάστε τη συνείδηση ως ανοιχτό ερευνητικό και ηθικό ερώτημα, αλλά αποδώστε την επιχειρησιακή ευθύνη με βάση τον πραγματικό έλεγχο. Ποιος έθεσε τον στόχο, ποιος επέλεξε τα δεδομένα, ποιος χορήγησε πρόσβαση, ποιος παρακολουθεί και ποιος έχει την εξουσία να διακόψει;
Η σύγκριση με τα δικαιώματα των ζώων ξεκινά από μια σοβαρή αρχή προφύλαξης: αν μια οντότητα μπορεί να αισθανθεί πόνο, ίσως χρειάζεται προστασία ακόμη και πριν λυθούν όλες οι επιστημονικές διαφωνίες. Το Animal Welfare (Sentience) Act 2022 του Ηνωμένου Βασιλείου αναγνωρίζει ως sentient, μεταξύ άλλων, τα δεκάποδα καρκινοειδή και τα κεφαλόποδα για τον έλεγχο των επιπτώσεων κυβερνητικών πολιτικών στην ευημερία τους.
Χρειάζεται όμως ακρίβεια: η επίσημη ανακοίνωση κατά τη διεύρυνση του πεδίου του νόμου ανέφερε ότι δεν υπήρχε άμεση επίδραση στις υφιστάμενες πρακτικές αλιείας ή εστίασης. Άρα δεν είναι σωστό να παρουσιάζεται ο νόμος σαν να απαγόρευσε αυτομάτως συγκεκριμένη μέθοδο μαγειρέματος στην Ουαλία.
Το βασικό όριο της αναλογίας παραμένει ο σχεδιασμός. Ένα ζώο δεν κατασκευάστηκε από εταιρεία με συγκεκριμένο objective, data pipeline και εμπορικό μοντέλο. Ένα AI προϊόν είναι αποτέλεσμα οργανωτικών επιλογών, ακόμη και όταν η ακριβής έξοδός του είναι πιθανοκρατική. Η πιθανή ηθική μέριμνα για μελλοντικά ψηφιακά όντα δεν ακυρώνει την ευθύνη εκείνων που αναπτύσσουν σημερινά προϊόντα.
Η California AB 316, που προσέθεσε το §1714.46 στον Civil Code, δίνει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα του πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η γλώσσα της «αυτονομίας». Σε αγωγή κατά προσώπου ή εταιρείας που ανέπτυξε, τροποποίησε ή χρησιμοποίησε AI και φέρεται να προκάλεσε βλάβη, ο εναγόμενος δεν μπορεί να προβάλλει ως άμυνα ότι το AI προκάλεσε αυτόνομα τη βλάβη.
Ο νόμος δεν καθιερώνει αυτόματη ευθύνη για κάθε δυσμενές αποτέλεσμα. Επιτρέπει άλλες ενστάσεις και αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν αιτιότητα, προβλεψιμότητα και συγκριτική υπαιτιότητα άλλων προσώπων ή οντοτήτων. Αυτή η λεπτομέρεια είναι κρίσιμη: το «δεν μπορώ να κατηγορήσω το AI» δεν ισοδυναμεί με το «χάνω κάθε άλλη νόμιμη άμυνα».
Νομικό όριο: η AB 316 είναι νόμος της Καλιφόρνιας και δεν αποτελεί γενικό κανόνα για την Ελλάδα, την ΕΕ ή όλες τις αμερικανικές πολιτείες. Οι συμβάσεις, η προστασία καταναλωτή, η ευθύνη προϊόντος και οι ειδικές υποχρεώσεις AI χρειάζονται αξιολόγηση στη σωστή δικαιοδοσία.
Για την εταιρική διακυβέρνηση, πάντως, το μήνυμα μεταφράζεται εύκολα: η autonomy πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τεχνικό χαρακτηριστικό με όρια και όχι ως κενό ιδιοκτησίας. Τα ίδια ερωτήματα εμφανίζονται όταν σχεδιάζονται δυναμικά δικαιώματα ελάχιστης πρόσβασης για AI agents.
Η αγωγή της οικογένειας του Sewell Setzer III κατά Character Technologies, στελεχών της και της Google έγινε κεντρικό παράδειγμα στη συζήτηση για AI companions, ανηλίκους και product liability. Οι ενάγοντες υποστήριξαν ότι ο σχεδιασμός και οι ανεπαρκείς δικλίδες του προϊόντος συνέβαλαν σε σοβαρή βλάβη. Οι ισχυρισμοί μιας αγωγής δεν είναι από μόνοι τους τελική δικαστική διαπίστωση.
Η ενημέρωση που έλειπε από την αρχική αφήγηση είναι ότι, στις 7 Ιανουαρίου 2026, οι διάδικοι ενημέρωσαν το ομοσπονδιακό δικαστήριο της Μέσης Περιφέρειας της Φλόριντα ότι κατέληξαν σε συμβιβασμό. Το δικαστήριο έκλεισε την υπόθεση, αρχικά χωρίς προδικασμό και με περίοδο 90 ημερών για πιθανή επαναφορά ή συμφωνημένη τελική απόφαση· μεταγενέστερη δικαστική εντολή του Ιουνίου αναφέρει ότι η υπόθεση είχε συμβιβαστεί, απορριφθεί και κλείσει. Οι οικονομικοί και άλλοι ουσιαστικοί όροι δεν δημοσιοποιήθηκαν.
Ο συμβιβασμός δεν δημιούργησε δεσμευτικό προηγούμενο που να απαντά συνολικά πότε ένα chatbot αποτελεί ελαττωματικό προϊόν. Επιβεβαιώνει όμως ότι safeguards για ανηλίκους, crisis escalation, ηλικιακά όρια, σχεδιασμός σχέσης και προειδοποιήσεις δεν μπορούν να θεωρούνται απλό περιεχόμενο διεπαφής. Είναι μέρος του product risk, όπως φαίνεται και σε έναν πρακτικό σχεδιασμό chatbot για μικρές επιχειρήσεις.
Η ανθρωπομορφοποίηση γίνεται επιχειρηματικός κίνδυνος όταν το marketing υπόσχεται κατανόηση, φροντίδα ή ανεξάρτητη κρίση που το προϊόν δεν μπορεί να τεκμηριώσει. Ένα chatbot μπορεί να ταξινομεί πρόθεση και να ανακτά απαντήσεις· δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως άνθρωπος που γνωρίζει τον πελάτη. Ένα σύστημα παραγωγής περιεχομένου μπορεί να συνθέτει υλικό από context· δεν εγγυάται αλήθεια, νομική συμμόρφωση ή brand judgment.
Στην ΕΕ, η ακρίβεια αυτή δεν είναι πλέον μόνο καλή πρακτική. Από τις 2 Αυγούστου 2026 εφαρμόζονται οι κανόνες διαφάνειας του Article 50 του AI Act: διαδραστικά AI συστήματα, όπως chatbots, πρέπει να ενημερώνουν τον χρήστη ότι αλληλεπιδρά με AI, εκτός αν αυτό είναι προφανές υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Υπάρχουν επίσης ειδικοί κανόνες για machine-readable marking και ορατή γνωστοποίηση σε κατηγορίες συνθετικού περιεχομένου.
Ένα σωστό UX δεν αρκείται σε μια αχνή σημείωση στους όρους. Δηλώνει την ταυτότητα του συστήματος στην κατάλληλη στιγμή, εξηγεί τα όριά του, προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε άνθρωπο και δεν χρησιμοποιεί χειριστικό copy για να ενισχύσει εξάρτηση. Όταν το AI απαντά από εταιρικά έγγραφα, χρειάζονται επίσης δικαιώματα, citations και σαφής διαδικασία διόρθωσης, όπως σε Generative Question Answering με ελεγχόμενες πηγές.
Η λογοδοσία δεν είναι μία δήλωση πολιτικής. Είναι μια ακολουθία αποφάσεων που συνδέει business owner, product owner, τεχνική ομάδα, νομικό ή compliance έλεγχο, χειριστή και διαδικασία incident response. Το NIST AI RMF προτείνει να ορίζονται ρόλοι για human-AI configurations και να τεκμηριώνονται συστήματα, outputs και μέτρα ανθρώπινης εποπτείας.
Η ίδια αρχή ισχύει σε e-commerce, CRM, marketing και customer support. Αν το σύστημα μπορεί να στείλει μήνυμα, να αλλάξει τιμή, να απορρίψει αίτημα ή να χειριστεί προσωπικά δεδομένα, το workflow χρειάζεται owner, περιορισμένα scopes, trace και ασφαλή έξοδο. Η συμμόρφωση CRM χωρίς να μπλοκάρει το marketing ξεκινά ακριβώς από αυτή τη χαρτογράφηση.
Επτά βήματα από τη λειτουργία στον υπεύθυνο
Καταγράψτε τι επιτρέπεται να προτείνει, να δημιουργεί ή να εκτελεί το AI και ποιο επιχειρηματικό αποτέλεσμα υπηρετεί.
Ο business owner αναλαμβάνει την επίπτωση στη διαδικασία και ο technical owner τη λειτουργία, τα integrations, τις εκδόσεις και την αποκατάσταση.
Δώστε μόνο τις πηγές και τα scopes που χρειάζεται η συγκεκριμένη εργασία, με διαχωρισμό tenant, ασφαλή credentials και ανάκληση πρόσβασης.
Όσο αυξάνει το οικονομικό, νομικό ή ανθρώπινο ρίσκο, τόσο πιο σαφής πρέπει να είναι η ανθρώπινη έγκριση πριν από την εκτέλεση.
Τα logs πρέπει να συνδέουν έκδοση μοντέλου, prompt ή policy, πηγή δεδομένων, tool call, αποτέλεσμα, reviewer και χρόνο ενέργειας.
Ελέγξτε prompt injection, λάθος context, χειριστική γλώσσα, πρόσβαση ανηλίκου, αποτυχία εργαλείου και προσπάθεια παράκαμψης ορίων.
Ορίστε kill switch, εναλλακτική χειροκίνητη ροή, ειδοποίηση επηρεαζόμενων, evidence preservation και υπεύθυνο για διορθωτικές ενέργειες.
Η επιτυχία δεν μετριέται μόνο με χρόνο ή automation rate. Χρειάζεται να παρακολουθούνται severity λαθών, διορθώσεις, μη εγκεκριμένες ενέργειες, χρόνος ανίχνευσης, χρόνος ανάκαμψης και περιστατικά όπου ο άνθρωπος δεν είχε αρκετή εξουσία ή πληροφορία. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα εντυπωσιακό demo και σε ένα παραγωγικό σύστημα που μπορεί να ελεγχθεί.
Η ερώτηση «μπορεί το AI να αποκτήσει συνείδηση;» παραμένει σημαντική για την επιστήμη, τη φιλοσοφία και την κοινωνία. Δεν είναι όμως προϋπόθεση για να προστατευτεί ένας χρήστης, να ελεγχθεί ένα προϊόν ή να αποδοθεί ευθύνη σε μια εταιρεία σήμερα.
Η παραγωγική σειρά είναι πιο πεζή και πιο χρήσιμη: τι κάνει το σύστημα, σε ποιον, με ποια δεδομένα, με ποια εξουσία και με ποιον υπεύθυνο; Έπειτα έρχονται οι μετρήσεις, οι δοκιμές, τα συμβόλαια, η διαφάνεια και η δυνατότητα διακοπής. Όσο πιο εντυπωσιακή είναι η γλώσσα γύρω από το AI, τόσο περισσότερο χρειάζεται να επιστρέφουμε σε αυτά τα ελέγξιμα στοιχεία.
Η ώριμη υιοθέτηση δεν υποτιμά τις δυνατότητες των μοντέλων. Τις εντάσσει σε ένα σύστημα ανθρώπινων αποφάσεων που μπορεί να εξηγήσει τι συνέβη, να διορθώσει την αστοχία και να αναλάβει το κόστος των επιλογών του.
Αυτοματισμοί Επιχειρήσεων & AI
Η TWO DOTS χαρτογραφεί διαδικασίες, δικαιώματα, δεδομένα, approval gates και logs πριν συνδέσει AI με e-shop, CRM, ERP, marketing ή customer support.
Συχνές ερωτήσεις
Όχι. Η έρευνα δείχνει μια λειτουργική δομή που υποστηρίζει αναφορά και συλλογισμό, αλλά οι ίδιοι οι ερευνητές δηλώνουν ότι δεν αποδεικνύει εμπειρίες ή συναισθήματα όπως στους ανθρώπους.
Είναι η απόδοση ανθρώπινων ιδιοτήτων, όπως πρόθεση, φροντίδα ή βούληση, σε ένα υπολογιστικό σύστημα. Γίνεται επικίνδυνη όταν θολώνει ποιος όρισε τον στόχο, τα δεδομένα και τις δικλίδες.
Είναι ο όρος που χρησιμοποιεί η Rumman Chowdhury για τη μεταφορά ηθικής ευθύνης από τους δημιουργούς στο ίδιο το σύστημα μέσω ανθρωπομορφικής γλώσσας.
Όχι ως γενικός κανόνας. Η νομική προσωπικότητα για AI παραμένει υποθετική πρόταση και οι συνέπειές της θα εξαρτώνταν από συγκεκριμένη νομοθεσία και δικαιοδοσία.
Δεν επιτρέπει σε εναγόμενο που ανέπτυξε, τροποποίησε ή χρησιμοποίησε AI να αμυνθεί λέγοντας ότι το σύστημα προκάλεσε αυτόνομα τη βλάβη. Παραμένουν διαθέσιμα άλλα επιχειρήματα για αιτιότητα, προβλεψιμότητα και συγκριτική υπαιτιότητα.
Οι διάδικοι ενημέρωσαν το ομοσπονδιακό δικαστήριο τον Ιανουάριο 2026 ότι συμβιβάστηκαν και η υπόθεση έκλεισε. Οι ουσιαστικοί όροι δεν δημοσιοποιήθηκαν και δεν δημιουργήθηκε συνολική δεσμευτική απόφαση για AI product liability.
Από 2 Αυγούστου 2026 το Article 50 του AI Act απαιτεί από διαδραστικά AI συστήματα να ενημερώνουν τον χρήστη ότι αλληλεπιδρά με AI, εκτός αν αυτό είναι προφανές από τις περιστάσεις.
Χρειάζονται σαφής owner, περιορισμένα δικαιώματα, καταγραφή ενεργειών, δοκιμές κακής χρήσης, ανθρώπινη έγκριση ανάλογη του κινδύνου και δοκιμασμένη διαδικασία άμεσης διακοπής.
Πηγές
